Şöyle bir baktım da yeni albümlere ağırlık verirken eski klasikleri ihmal eder olmuşum. Helstar (tek L ile) 1980'lerin az bilinen, hakkını bulamamış en başarılı gruplarından birisidir. Ben bu grupla 1989 albümleri Nosferatu ile tanıştım. Albüm ilk dinlediğim andan itibaren kalbimi fethetmiş bir klasiktir. O döneme kadar hiç bugün Power Metal dediğimiz müzik türünü dinlememiştim. Helstar'ın gitar riffleri bas ve davul tarzı bana bambaşka bir yön vermiş ve gruptaki enerjiyi iliklerime kadar hissetmiştim. Aradan tam 18 sene geçmiş olmasına rağmen bu albümü dinlediğimde halen daha aynı gücü ve tutkuyu hissediyorsam bu albümde mutlaka farklı bir şeyler olmalı.

Nosferatu, Yunanca nosophoros, yani veba taşıyıcı kelimesinden gelmektedir. Camarilla birliğine dahil olan 7 vampir klanından birisi olup 1921 yılında çekilip 1922 yılında yayınlanmış dünyanın ilk korku filmlerinden birisinin ismidir. Nosferatu, vampirler arasında en çirkin olanıdır, uzun tırnakları ve korkutucu yüzüyle insanlara dehşet salar. Kont Drakula'ya benzemez. Kesinlikle çekici cezbedici değildir. Dobra dobradır. Çok çirkindir ve bu çirkinliğini saklamak zorunda değildir. Bu sessiz film karakteri zamanında film endüstrisinde kendisinden sonra çekilecek vampir filmlerine bir ilham kaynağı olduğu gibi müzik endüstrisinde de çok defa ele alınmış çekici bir konudur.

Helstar'ın Nosferatu albümünün ilk iki parçası özellikle albümün en vurucu şarkıları. Rhapsody In Black ve Baptized In Blood adeta birer marş niteliği taşıyor. Gitar riffleri ve davul ritimleri günümüz Metal müziğinde sıradanlaşmış olsa da 1980'ler için oldukça yenilikçi ve çok farklı bir tarzdı. Vokalist James Rivera'nın sesi aslında çok nitelikli olmasa da grubu sürükleyen kuvvettir. Özellikle ilk iki şarkıdaki performansı ile göz doldurur.

Helstar'ın ilk albümü olan Burning Star'ı(1984) bugüne kadar dinleme imkanım olmamasına rağmen, pek kişi tarafından en az Nosferatu tarafından iyi bir albüm olduğu söylenmektedir. Ben bilmiyorum, söyleyenlerin yalancısıyım. Bendeki diğer albümü olan Remnants of War(1986) ise maalesef Nosferatu'daki o eşsiz keyfin yakınından bile geçmeyen başarısız bir albümdür. Gerçi Nosferatu albümü Remnants of War albümünden sonra kaydedilmiş ve bence gruba esas zevkini veren gitar rifflerindeki kalite artışı da Remants of War albümünden sonra gelmiştir. Bu farkı da kuşkusuz Andre Corbin yaratmıştır.

Helstar Nosferatu, Heavy Metal (özellikle Power Metal) dinliyorum ve bu işe yıllarımı verdim diyen herkesin kuşkusuz dinlemesi gereken bir klasiktir. Temin etmeniz çok kolay olmasa da eğer imkanınız olursa mutlaka edinmenizi öneririm.

Podcast