Komşumuz Yunanistan'dan çıkmış en popüler grup Rotting Christ'tan yeni bir albüm. Pek çok örnekleri gibi kariyerlerinin ilk yıllarında primitif bir Black/Death Metal çizgisi çizen grup 2. albümlerinden itibaren biraz daha melodik death metale yaklaştı ve Dark Metal diye de adlandırılan kulvarda müzik yapmaya başladı. Non Serviam adlı bir klasikleşmiş albüme imza atmış olan grup bu isim ile Türkiye'de yayınlanan bir aylık mecmuaya da isim babalığı yapmıştır. Rotting Christ, canlı performansları ile oldukça başarılı, çok sempatik ve ilginç derecede Türk dostu bir gruptur. Hatta Rotting Christ, Türk olsun diye bir kampanya yapsak çok absürd bir şey yapmış olmayız. Ülkemizde en kötü Yunan düşmanlığının coştuğu yıllarda bile ülkemizde konserler vermiş, konserlerinde Türkçe konuşmuş, hepimizin bir duygu yumağı halinde konserden çıkmamızı sağlamışlardır. Bu sebeple bu grubun ülkemiz için ayrı bir önemi vardır.

Yeni albümleri Theogonia maalesef ki beklentilerimi karşılayan bir albüm değil. Güzel melodiler var, üretim kalitesi oldukça yüksek, enstrumanlar oldukça iyi çalınmış. Ama daha önce pek çok Rotting Christ albümünde hissettiğim şeyi yine burda da hissediyorum. Ne olduğunu bilmiyorum ama bu grupta bir şey eksik. Vokal tarzlarında bir sıradanlık her zaman beni rahatsız etmiştir. Sevdiğim bir gruptur, yılda bir kaç kez albümlerini dinlerim ama yine de en sevdiğim gruplar listesine kesinlikle girmiyor.

Theogonia'nın açılış şarkısı albümün kalanını aynen yansıtıyor. Aslında sadece bu parçayı dinleyip bütün albümü dinledim deseniz olur. Dosdoğru bir gitar solosu yok. Gitar riffleri ara sıra saçmalık denecek seviyede zırvalıyor. Vokal ise hep aynı. Albümün en orijinal parçası bence içerisinde Türk müziği kokusu da aldığımız Nemecic adlı parça.

Sonuç olarak bu albüm bence başarısız bir albüm. Sıradanlıktan daha ileriye gidemiyor. Türkiye'de verecekleri bir sonraki konsere yine giderim o ayrı bir mevzu Rotting Christ sanırım, CD'den değil de canlı dinlemeyi sevdiğim nadir gruplardan birisi.

Podcast