Bu grubu ilk defa 1995 yılında elime rastlantı eseri grubun bir plağı geçtiğinde dinledim. Hatta ilk dinlediğim albümleri de Unquestionable Presence idi. İlk intibam, berbat bir grup bunu kim dinler yahu olmuştu. Aradan 8 sene geçti ve ben bu gruba bir şans daha verdiğimde "vay canına, bunu yapan insan olamaz, süper" tepkisini verdim. Grup, 1991 yılında zamanının çok ilerisinde üst seviyede Progressive müzik yapıyordu fakat, sıradan dinleyicinin(bu 1995 yılında ben oluyorum) anlayamayacağı kadar yenilikçi ve kompleks bir müzikti bu. Grubun yaptığı müzik türü Jazz Fusion, Prog, Death metal olarak sınıflandırılabilir. Bu müzik türlerinden hiç birisi ile tam anlamı ile örtüşmüyor aslında. devam

isveç'in Andromeda adlı grubu ilk albümleri Extension of the Wish albümlerinin çıktığı günden beri Progressive Metal'in elit gruplarından birisi sayılmayı başarmıştır. Grubun tüm albümlerinde ve Chimera'da yüksek bir üretim kalitesi, kaliteli sözler ve üst sınıf bir müzisyenlik bulunuyor. Özellikle gitarist Johan Reinholdz, ki kendisi gerçek bir gitar virtüözüdür, grubun en güçlü tarafı. Vokallerde sıradan fakat temiz sesi ile David Fremberg yer alıyor. Chimara grubun 2006 yılı albümleri.
devam

Hayal kırıklığı ve muz kabuğu. Her albümünde kalite çıtasını daha da yükselten Pain of Salvation'ın yaptığı müzik türünü ciddi oranda değiştirdiği bu albüm dinlediğimde neye uğradığımı şaşırdım. Bu albümü o kadar uzun zamandır bekliyordum ki, albümün çıkmasına yakın zamanda egzersiz olarak eski albümlerini dinlemeye koyuldum. Albümü taktım ve dinlemeye başladım. Daniel'in sesini duyana kadar herşey güzeldi. Aman tanrım o da ne, Daniel rap yapıyor!!! Böylesine sağlam rock gruplarının ticari beklentilerinden dolayı böylesine ciddi tarz değiştirmelerine çoğunlukla antipati beslemişimdir. Paradise Lost, Samael gibi bir kaç grup haricinde bu değişimi başarılı yapabilen grup da azdır fikrimce. Pain of Salvation'ın bu yeni halini dinlerken halen daha üzülüyorum.
devam

1990'ların progresive musiği etkisinde yeni ve keşfedilmemiş bir grup arıyorsanız Polonya'lı Quidam'ı da listenize ekleyiniz. Marillion ve Camel etkisi hissedilen Quidam, armoni ve aranjmanları klavye, flüt, obua ve telli enstrumanlar ile gayet başarılı bir şekilde birleştirmeyi beceriyor. Neo progressive müziğin klasik gitar çalma tekniklerinin rahatlıkla hissedilebildiği Quidam, klavye ve üflemeli çalgılarla gerçekten büyük uyum gösteren bayan vokali ile orkestral bir havaya bürünüyor. Quidam, IQ, Camel, Abraxas gibi grupların arasından başarılı bir Neo-progressive grubu olarak sivrilmeyi rahatlıkla başarıyor.

devam

Albümün kapağını eline aldığınızda, "vay canına çok iyi bir albüme benziyor" demekten kendinizi alamıyorsunuz. Gerçekten de üzerine çalışılmış bir havası var. Aslında bu albümün üzerinde tam 20 yıl çalışıldığını öğrendiğimde de ayrıca şaşırdım. Albümdeki bestelerin hazırlanması ve elimizde tuttuğumuz kapaklı CD halini alması tam 20 yıl almış ve bu anlamda bir dünya rekoru kırmış olabilir. Eh haliyle 20 sene uğraşınca da ortaya ortalamanın oldukça üzerinde bir kalite çıkmış.
devam

Anglagard İsveç'ten dinlediğim en teknik, profesyonel ve aynı zamanda da melodik gruplardan bir tanesi. Klavye ve gitar ile yön çizilen melodilere kendinizi kaptırıp gitmeniz çok fazla sürmüyor. Grup kesinlikle sıradan müzik dinleyicisine değil, müzikte komplekslik arayan progressive müzik dinleyicisine hitap ediyor. Grubu progressive metal olarak sınıflandırmama rağmen pek çok ölçüden aslında bir senfonik rock albümü olarak değerlendirilebilir. Grubun tüm elemanları tam manası ile enstrumanlarına hakim müzisyenlerden oluşuyor. Çoğunlukla enstrumantal şarkılardan oluşan besteler yan flüt armonileri ile besleniyor. Yan flüt kullanımı müziğe bir miktar folkorik bir hava da katıyor. Niacin, Brand X, Gordian Knot, Spastic Ink gibi gruplarla tanışmışsanız ve onları sevmişseniz bu albümü mutlaka edinmelisiniz. Anglagard'ın en iyi albümü ve kesinlikle bir klasik.
devam

Agalloch hakkettiğinden daha az saygı gören bir Progressive Metal grubudur. Yaptığı müzik, Doom Metal, Black Metal esintileri içermekte ve bilmeyenlere örnek olması açısından Opeth ve Katatonia (yeni hali) ile benzerlik göstermektedir. Parçalarında devamlı bir melankoli içeren grup enstrumanlarını farklı kullansa idi bir art rock grubu olarak da rahatlıkla anılabilirdi. Grubun kariyerine başlayışı başarısız bir demonun ardından Pale Folklore adlı albüm ile olmuş türünde bir klasik halini almıştır. devam

Naglfar, Marduk kadar tanınmasa da İsveç'in son yılların en çok dikkat çeken Black Metal gruplarından bir tanesidir. Süslü değil, gösterişsiz ama güçlü bir tarzları var. Naglfar kariyerlerinin başından beri hep aynı tarzı ve çizgiyi benimsemiş ve bu albümde de bir istisna yapmamıştır. 1990'ların sonunda bir kaç tane başarılı albüm yapmasına rağmen esas dikkatleri 2003 yılı albümleri Sheol ile çekmeyi başarmıştır. Ardından gelen Pariah(2005) ve 2007 Harvest albümleri de aynı kalitede başarılı albümlerdir.


devam

Neal Morse Progressive Rock'ın efsanevi dehalarından bir tanesidir. Pop müzikte bir kariyer yakalamaya çalıştıktan sonra bu alanda büyük bir başarı elde edemeyeceğini anlayan Neal Morse Progressive Rock alanında çalışmaya başlamıştır. Spock's Beard adlı grubu ile çok sayıda albüme imza atmış klavyeci aynı zamanda bir super band olan Transatlantic grubunda da çalmaktadır. Neal Morse ayrıca solo kariyerinde de klasik olmaya aday başyapıtlar ortaya koymaktadır. devam

Threshold ile tanışmam aslında oldukça geç oldu. Grup 1993'ten beri ard arda başarılı albümler çıkartmasına rağmen ben ancak grubu 7. albümleri Critical Mass ile tanıdım. Şahsi fikrimce Critical Mass, tam anlamıyla bir Progressive Metal başyapıtıdır. Round and Round, Falling Away, Avalon, Critical Mass gibi parçalar bu İngiliz grubu benim gözümde Dream Theater ile eşit seviyelere taşımıştır. 2007 yılı Dead Reckoning albümünde de benzer beklentiler içerisinde olmama rağmen maalesef yine hayal kırıklığı. devam

İşte size tay-tay Gothic Metal albümlerinden bir tane daha. Within Tempation'ı ilk dinlediğimde bu grupta gelecek var demiştim ama maalesef yanılmışım. 2007 albümü The Heart Of Everything bence bir hayal kırıklığı. Grup kendisini tekrar etmekte ve bir pop grubuna dönüşmekte bir sakınca görmemiş ve içerisinde gothic denebilecek tüm öğeleri teker teker yok etmeyi başarmış.
devam

Bence 2006 yılının en iyi albümü ve hayatımda gördüğüm en iyi debutlardan bir tanesi. Stolen Babies ilk albümü ile çok az grubun daha önce nail olduğu inanılmaz bir başarı yakaladı. Öncelikle grubu biraz tanıtalım. Kendi ağızlarından dile alındığında yaptıkları müziği quirky-Goth, prog-pop, metal, cabaret, punk, art-rock, thrash, industrial vb... vb... olarak tanımlıyorlar. Çok da haksız sayılmazlar tarif edilmesi oldukça güç bir müzik türü yapıyorlar ki ben buna kısaca enerji dolu diye hitap edeceğim.devam

4 yıllık aradan sonra nihayet Dimmu Borgir yen bir albüm yaptı ve Nisan 2007'de yayımlanacak olan bu albüm bugün elime ulaştı. Albümü herkesten önce dinlemenin verdiği tarifsiz zevk ile sizlere bu satırları yazıyorum. Dimmu Borgir'i nasıl bilirsiniz bilmem ama ben bu adamlara kesinlikle bayılıyorum. Black Metal fanlarının büyük bir kısmının Dimmu Borgir'i fazla ticari bulduğunu, hatta bu grubu lamer olarak nitelendirdiğini biliyorum fakat adamlar kim ne derse desin bu müziği en üst kalitede yapıyorlar. devam

Manowar pek çoğumuz için çok özel bir yere sahiptir. 1970 - 1980 arası doğmuş jenerasyonun ciddi bir kısmının Heavy Metal ile tanışması bu efsanevi grubun Kings of Metal albümü ile olmuştur. "Grandfather tell me a story" dediğimiz günleri ne çabuk unuttuk değil mi? Manowar 2007 yılında halen daha eskisi kadar sağlam ve ayakta. Gods of War ile Manowar gerçekten de yine inanılmaz bir albüm yaptı... devam

Finlandiya'dan Troll ve Goblin hikayeleri anlatan Yüzüklerin Efendisi ile bir miktar kafayı sıyırmış bir grup. Ensiferum ile benzer yanları oldukça fazla fakat bu grupta bir miktar daha fazla halk müziği etkisi almak mümkün. Klavye kullanım tarzları Black Metal grubu hissi uyandırmasına karşın grup yine de death vokalli Power Metal üzerine Fin halk müziği sosu olarak tanımlanabilir. 2007 tarihli Ur Jordens Djup dinlenmesi eğlenceli bir albüm. Black Metal tarzı klavye partisyonlarının Finntroll'ü Ensiferum'dan bir kaç adım öteye götürdüğünü rahatlıkla söyleyebilirim. devam

Fikrimce, Folk Metal aslında bir miktar uydurma bir terminoloji. Nedir derseniz, halk müziği ezgileri ile süslenmiş trash/death metal arası bir tarz. Ensiferum ise bu tarzın en klişe örneklerinden birisi. Oldum olası Folk Metal'e karşı biraz soğuk olmama karşın Ensiferum dikkatimi çekmeyi başarmış nadir gruplardandır. Victory Songs ise grubun 2007 yılı tarihli en son albümleri. Bu albümde yine grup bence aynen Children Of Bodom gibi Death vokal ile Power Metal yapıp üzerine de halk müziği ezgilerinden sos serpiştirmiş. Sonuçta ortaya kimi yerlerde banal olduğunu düşündüğüm ucube bir tarz çıkmış.
devam

Dark Tranquillity, In Flames ile birlikte İsviçre'den çıkmış en iyi Melodik Death Metal gruplarından birisidir. Kariyerlerinde hep bir tarza sadık kalmış ve kariyerlerinin en başından beri çok az değişim göstermiştir. 2007 tarihli albümleri Fiction da bir istisna değildir. Albümün ilk bir dakikasını dinledikten itibaren "evet bu yine aynı DT" diyorsunuz. Clean vokale diğer albümlerinden daha az rastlanmasına rağmen DT yine melodik ve yine çok kaliteli.
devam

Tristania, gothic metal arenasının en güçlü ve doyurucu müziğini yapan gruplarından birisidir. Özellikle en büyük yükselişlerini 1999 yılı Beyond the Veil albümü ile yapan grup bu albümün ardından grubun karakteristiğinde önemli katkıları olan Morton Veland(gitar/vokal)'in gruptan ayrılması ile bir miktar kan kaybetti fakat kendisini toparlaması çok da uzun sürmedi. Grup 2001 World Of Glass albümünde Beyond the Veil'den bir miktar farklı, daha melodik, daha az brutal vokal içeren bir albüm yaptı ve yeni çizgisini ortaya koydu. Tristania her zaman kalitesini korumayı bilen nadir Gothic Metal gruplarındandır.
devam