Umut Gökbayrak

Arşivimi karıştırırken çok sevdiğim ama uzun zamandır ihmal ettiğim bir albüme rastladım. Bir özür niteliğinde de buraya da hakkında bir review koymak istedim. Nuclear Assault, Danny Lilker tarafından Anthrax'tan ayrıldıktan sonra kutulmuş ve 1980'lerin klasik Thrash Metal'ini en iyi yorumlayan gruplardan birisi olmuştur. Gümbür gümbür bass melodileri üzerine bol mi teli kasılarak yapılan cangır cıngır Trash Metal gruplarından farklıdır. En belirgin fark pek çoklarının gıcık, fakat benim çok yaratıcı bulduğum John Connelly'nin vokal tarzıdır. Grubun ilk albümü 1986 yılında çıkan Game Over ve 1988 albümü Survive, pek çokları tarafından birer Thrash Metal klasiği olarak adlandırılmaktadır.

Şu anda bu albümü tekrar dinlerken John Connelly'in vokalindeki tarzın ne kadar farklı ve yaratıcı olduğunu tekrardan farkediyorum. Adam sanki ağzında lokma varmış gibi konuşuyor ve bu esnada da gırtlağını çok başarılı bir şekilde kullanarak doğal olmayan ama bu adamın ağzından doğalmış gibi çıkan ilginç bir tarz sunuyor bizlere. Gitarlar ise tam gaz, çok hızlı ve melodik. Sololar ise 1980'lerin ne kadar gürültülü o kadar iyi tarzını bize çok iyi sunuyor. Bu grubun ayrıca bass gitar tonlarına da hayranım. Cıngıl cıngıl rahat duyulan oldukça güçlü altyapı sunuyor bize Glenn Evans'ın davullarının üzerine.

Survive ve Game Over albümleri birer Nuclear Assault ve Thrash Metal klasikleridir. Eğer Heavy Metal seviyorum diyorsanız arşivinizde yer almasından gurur duyacağınız birer albümdür. Mutlaka edinin.

Podcast

Megadeth'in yeni albümünü duydunuz mu? Duymadım derseniz şaşırmam. Heavy Metal'in 3 M'i(Megadeth, Metallica, Manowar) denilen bu dev gruplardan şahsi fikrimce en başarılısı olan Megadeth'in böylesine başarısız bir çizgiyle kariyerine devam ediyor olması sizi bilmem ama beni çok üzüyor. United Abominations tam anlamıyla başarısız bir albüm. Dave Mustaine Rust In Peace'deki eski güzel günlere dönmeye çalışmış, bu açılış parçası Sleepwalker'da apaçık hissedebiliyoruz. Fakat olmamış arkadaşlar olmamış. Bu albümü de seven mutlaka çıkar ama bence Megadeth'in kariyerinin bittiği yerdir ve tam bir rezalettir.

Hele hele albümün 8. parçasına ne demeli. "A Tout Le Monde". Nasıl yani demeyin, Dave abimiz, Youthanasia'nın en pop şarkısını almış süslemiş püslemiş, bir tane de uyuz sesli bayan vokal eklemiş bize yeniden yutturmaya çalışıyor. İnanamıyorum koskoca Megadeth'in bu hallere düştüğüne. İnanmak istemiyorum.

Albümde bir tane bile ele avuca gelecek parça bulamadım. Sleepwalker'a bir miktar Rust in Peace havası olmasının yüzünün hürmetine azıcık artı puan versem de siz iyisi mi bu albümü hiç dinlemeyin. Megadeth hatıralarınızdaki gibi güzel kalsın.

Podcast'taki şarkı açılış şarkısı Sleepwalker.

Podcast