Umut Gökbayrak

Marillion 1982 - 2007 yılları arasında stüdyo albümü, toplama albüm, konser kaydı vb... toplamda 78 tane kayıt satışa sunmuş, her bir albümü ile de kalitesini tutturmayı başarmış kuşkusuz Senfonik Progressif Rock Müziğin en başarılı gruplardından birisidir. İngiliz grup, ülkesinin Rock müziğe katkılarının bir sembolü niteliğindedir. Belirgin bir İngiliz havasını müziklerinde hissetmek mümkündür. Hatta son albümlerinde bazı parçaların Radiohead bestesi olduğunu uydursak çok garip kaçmaz. Marillion en büyük başarısını Pter Gabriel'e benzeyen sesi ile efsanevi vokalist Fish zamanında yaşamıştır. Fish 1998 yılında gruptan ayrılıp solo albümler yapmaya başladığıktan sonra Marillion'un çizgisinde bir değişikik olmuş ve biraz daha az progressif daha fazla pop kültüründen beslenir olmuştur. Marillion ismini JRR Tolkien'in ilk yazdığı ama en son yayımlanan eseri "The Silmarillion" adlı eserinden alınmıştır.

Marillion'u Fish zamanı ve Fish sonrası olarak ele alacak olursak, neredeyse iki farklı grup ile karşı karşıyayızdır. Ben şahsen iki halini de beğeniyorum. Tabii ki tercihim nedir derseniz, 2007 yılı albümleri "Somewhere Else" kesinlikle bir Fugazi değil ama o da kendi çapında oldukça başarılı ve karakterli bir albüm.

Somewhere Else, içine girmesi oldukça zor bir albüm. İlk dinleyişte rahatlıkla hazmedebileceğiniz bir albüm değil. Bir kaç kez dinledikten sonra daha anlamlı gelmeye ve sizinle birlikte olmaya başlıyor. Neden bilmiyorum ama bazı parçalarda pek progresif olmasa da Bruce Springsteen havası bile alıyorum. Kimi parçalarsa belirgin bir şekilde Radiohead havası içeriyor.

Sonuç olarak başarılı bir albüm. Sıkıcı değil, yenilikçi de değil. Progresif elemanları oldukça az. Biraz melankolik hafif depresif bir albüm. Marillion fanlarına önerilir. Eğer Marillion ile ilk defa tanışacaksanız tercihiniz "Script For A Jester's Tear" dan yana olmalı derim.

Podcast

Neal Morse Progressive Rock'ın efsanevi dehalarından bir tanesidir. Pop müzikte bir kariyer yakalamaya çalıştıktan sonra bu alanda büyük bir başarı elde edemeyeceğini anlayan Neal Morse Progressive Rock alanında çalışmaya başlamıştır. Spock's Beard adlı grubu ile çok sayıda albüme imza atmış klavyeci aynı zamanda bir super band olan Transatlantic grubunda da çalmaktadır. Neal Morse ayrıca solo kariyerinde de klasik olmaya aday başyapıtlar ortaya koymaktadır.

Neal Morse'un son iki albümleri One(2003) ve ?(2005) (Soru İşareti) çok büyük başarı elde etmiş ve Senfonik Progressive müzik alanında son yılların en iyi çıkışlarını yapmıştır. Solo albümlerinde bit temayı esas alan Neal, albümün pek çok yerlerinde bu temayı karşımıza koymaktadır. 2007 Sola Scriptura albümü de bu iki albümde yakaladığı başarıyı aynen devam ettirmesini hatta daha da ileriye götürmesini sağlamıştır. Neal Morse bir klavye virtüözü olmasının tüm nimetlerinden faydalanırken aynı zamanda vokalleri de kendisi yapmaktadır. Neal'ın sesini pek çok kişi sıradan, niteliksiz olarak betimleyebilir fakat bir süre sonra aslında gösterişten uzak, efektsiz ve temiz sesinin müziği oldukça iyi tamamladığını görebilirsiniz.

Sola Scriptura Progressive Rock/Metal dinleyen herkesin edinmesi gereken bir albümdür. Tereddüt etmeden satın alabilirsiniz.

Podcast