7For4, Almanya'dan çok etkileyici bir grup. Grubun az biliniyor olmasından başka hiç bir sorunları yok çünkü inanılmaz yetenekli ve deneyimli müzisyenlerden oluşuyor. Sieges Even'ın virtüöz gitaristi Wolfgang Zenk, bize 7For4'da tam anlamıyla bir işitsel şölen sunuyor. Bizi sürekli şaşırtıyor, Jazz, Metal, Country, Klasik Müzik semalarında bir oraya bir buraya bizi sürükleyip duruyor. İnanılmaz bir sweep tekniği var Wolfgang'ın, hiç durmak bilmiyor müthiş sololarının yanısıra gerektiğinde arka plana kendisini çekip ritimleri ile de bizi şaşırtmayı biliyor. Zaten Wolfgang aynı zamanda MGI München adlı Almanya'nın en çok bilinen müzik eğitim okulunun da lideri ve eğitmeni. Yani tahmin edebileceğiniz gibi gitar etüdü gibi bir albümle karşı karşıyayız.


devam

Orijinal ismi Majesty olup, gitarda John Petrucci, basta John Myung, davulda (idolüm) Mike Portnoy tarafından kurulmuştur. Daha sonra gruba eklenen Charlie Dominici ve ardından 2. albümde yerine gelen James LaBrie ile grup bugünkü şeklini hemen hemen almıştır. Klavyede Kevin Moore, Derek Sherinian gibi bir kaç isim gelmiş geçmiş ve klavyede Jordan Rudess adlı virtüöz ile grup son halini almıştır. Dream Theater 1990'ların başından itibaren en nefret edilen ve en çok sevilen gruplardan bir tanesi olmuştur. Progressive Metal'in tartışmasız en popüler ismi olup, kendisine benzer onlarca, yüzlerce grubun ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Dream Theater sevseniz de sevmeseniz de bir idoldür ve Heavy Metal'in yeni çehresini temsil eden çok önemli bir isimdir.

devam

Redemption Nick Van Dyk adında metal arenasında pek bilinmeyen bir isim tarafından kurulmuş bir proje grubudur. Nick nasıl ikna etti bilmiyorum ama Redemption'da Progressive Metal dünyasınca tanınan kişilerle çalışmıştır. Bu isimler arasında Fates Warning ve Agent Steel'da çalmış olan Bernie Versailles, aynı zamanda Fates Warning'in vokalistliğini üstlenen Ray Alder, Symphony X'de davul çalmış olan Jason Rullo, New Eden, Steel Prophet ve Taraxacum de vokalistlik yapmış Rick Mythiasin yer almaktadır. Görüldüğü üzere böylesine bir all-star-band'den ortaya çok kötü bir şeyin çıkması beklenemez. (mi?)

devam

Fransa'dan çıkmış bir Progressive Metal grubu. Adamların isim seçimi konusunda ciddi problemleri var. Spheric Universe Experience ismini seçmeden önceki isimleri de Gates of Delerium. Neden böyle bir şey yapıyorlar, dertleri nedir bilmiyorum ama müzikleri hakkında konuşmayı hakkediyorlar. Grup çok az bilinen fakat belirli bir kalitenin üzerinde üreten başarılı bir grup. Tarzları gitarda Dream Theater, davulda birazcık Symphony X, vokalde Fates Warning, klavyede Pain of Salvation eklenmiş güzel bir türlü yemeğine benziyor. Bu sözümden de anlayabileceğiniz gibi henüz tam anlamıyla tarzını oturtamamış bir grup olmasına rağmen, kesinlikle gelecek vaad ediyorlar. devam

Progressive Metal'den bahsedip de Symphony X'den bahsetmemek olmaz. Bu müzik türünün Dream Theater, Fates Warning, Shadow Gallery, Pain of Salvation gibi büyük grupları arasında yeri kuşkusuz en sağlam gruplardan birisi Symphony X'tir. Grubun lideri Russell Allen tam manasıyla bir mükemmellik saplantılı bir kişilik olup, bu karakteri ile en doğru müzik türünü yaptığı söylenebilir. Symphony X, pek çok progressive metal grubunun olduğunun tersine kesinlikle bir Dream Theater klonu değildir. Tarzı bir miktar daha Power Metal'e yakın olup bu yönüyle daha çok Kamelot'a benzetilebilir. devam

Bu grubu ilk defa 1995 yılında elime rastlantı eseri grubun bir plağı geçtiğinde dinledim. Hatta ilk dinlediğim albümleri de Unquestionable Presence idi. İlk intibam, berbat bir grup bunu kim dinler yahu olmuştu. Aradan 8 sene geçti ve ben bu gruba bir şans daha verdiğimde "vay canına, bunu yapan insan olamaz, süper" tepkisini verdim. Grup, 1991 yılında zamanının çok ilerisinde üst seviyede Progressive müzik yapıyordu fakat, sıradan dinleyicinin(bu 1995 yılında ben oluyorum) anlayamayacağı kadar yenilikçi ve kompleks bir müzikti bu. Grubun yaptığı müzik türü Jazz Fusion, Prog, Death metal olarak sınıflandırılabilir. Bu müzik türlerinden hiç birisi ile tam anlamı ile örtüşmüyor aslında. devam

isveç'in Andromeda adlı grubu ilk albümleri Extension of the Wish albümlerinin çıktığı günden beri Progressive Metal'in elit gruplarından birisi sayılmayı başarmıştır. Grubun tüm albümlerinde ve Chimera'da yüksek bir üretim kalitesi, kaliteli sözler ve üst sınıf bir müzisyenlik bulunuyor. Özellikle gitarist Johan Reinholdz, ki kendisi gerçek bir gitar virtüözüdür, grubun en güçlü tarafı. Vokallerde sıradan fakat temiz sesi ile David Fremberg yer alıyor. Chimara grubun 2006 yılı albümleri.
devam

Hayal kırıklığı ve muz kabuğu. Her albümünde kalite çıtasını daha da yükselten Pain of Salvation'ın yaptığı müzik türünü ciddi oranda değiştirdiği bu albüm dinlediğimde neye uğradığımı şaşırdım. Bu albümü o kadar uzun zamandır bekliyordum ki, albümün çıkmasına yakın zamanda egzersiz olarak eski albümlerini dinlemeye koyuldum. Albümü taktım ve dinlemeye başladım. Daniel'in sesini duyana kadar herşey güzeldi. Aman tanrım o da ne, Daniel rap yapıyor!!! Böylesine sağlam rock gruplarının ticari beklentilerinden dolayı böylesine ciddi tarz değiştirmelerine çoğunlukla antipati beslemişimdir. Paradise Lost, Samael gibi bir kaç grup haricinde bu değişimi başarılı yapabilen grup da azdır fikrimce. Pain of Salvation'ın bu yeni halini dinlerken halen daha üzülüyorum.
devam

Anglagard İsveç'ten dinlediğim en teknik, profesyonel ve aynı zamanda da melodik gruplardan bir tanesi. Klavye ve gitar ile yön çizilen melodilere kendinizi kaptırıp gitmeniz çok fazla sürmüyor. Grup kesinlikle sıradan müzik dinleyicisine değil, müzikte komplekslik arayan progressive müzik dinleyicisine hitap ediyor. Grubu progressive metal olarak sınıflandırmama rağmen pek çok ölçüden aslında bir senfonik rock albümü olarak değerlendirilebilir. Grubun tüm elemanları tam manası ile enstrumanlarına hakim müzisyenlerden oluşuyor. Çoğunlukla enstrumantal şarkılardan oluşan besteler yan flüt armonileri ile besleniyor. Yan flüt kullanımı müziğe bir miktar folkorik bir hava da katıyor. Niacin, Brand X, Gordian Knot, Spastic Ink gibi gruplarla tanışmışsanız ve onları sevmişseniz bu albümü mutlaka edinmelisiniz. Anglagard'ın en iyi albümü ve kesinlikle bir klasik.
devam

Agalloch hakkettiğinden daha az saygı gören bir Progressive Metal grubudur. Yaptığı müzik, Doom Metal, Black Metal esintileri içermekte ve bilmeyenlere örnek olması açısından Opeth ve Katatonia (yeni hali) ile benzerlik göstermektedir. Parçalarında devamlı bir melankoli içeren grup enstrumanlarını farklı kullansa idi bir art rock grubu olarak da rahatlıkla anılabilirdi. Grubun kariyerine başlayışı başarısız bir demonun ardından Pale Folklore adlı albüm ile olmuş türünde bir klasik halini almıştır. devam

Threshold ile tanışmam aslında oldukça geç oldu. Grup 1993'ten beri ard arda başarılı albümler çıkartmasına rağmen ben ancak grubu 7. albümleri Critical Mass ile tanıdım. Şahsi fikrimce Critical Mass, tam anlamıyla bir Progressive Metal başyapıtıdır. Round and Round, Falling Away, Avalon, Critical Mass gibi parçalar bu İngiliz grubu benim gözümde Dream Theater ile eşit seviyelere taşımıştır. 2007 yılı Dead Reckoning albümünde de benzer beklentiler içerisinde olmama rağmen maalesef yine hayal kırıklığı. devam